EN 10210 και EN 10219 είναι τα δύο βασικά πρότυπα για τους δομικούς σωλήνες χάλυβα στην Ευρώπη, οι κύριες διαφορές αντικατοπτρίζονται στη διαδικασία παραγωγής, τα χαρακτηριστικά απόδοσης και τα σενάρια εφαρμογής, η ειδική ανάλυση έχει ως εξής:
Διαφορές παραγωγικής διαδικασίας
1. EN 10210 (θερμοδιαμορφωμένος σωλήνας χάλυβα)
• Η χρήση της διαδικασίας θερμοδιαμόρφωσης: ο χάλυβας θερμαίνεται σε υψηλή θερμοκρασία μετά την πλαστική παραμόρφωση, μετά τη διαμόρφωση μπορεί να είναι απρόσκοπτη ή συγκόλληση, η εσωτερική υπολειμματική τάση είναι μικρή, η συγκράτηση σκληρότητας του υλικού είναι καλή.
• Εφαρμοστέο εύρος διεργασιών: συμπεριλαμβανομένης της θερμού κυλίνδρου, της θερμού εξώθησης ή της σχηματισμού κρύου με θερμική επεξεργασία (για να επιτευχθεί η ίδια μεταλλουργική κατάσταση με τη θερμότητα).
2. EN 10219 (σωλήνας χάλυβα με κρύο)
• Διαδικασία σχηματισμού κρύου: Η χάλυβα είναι συγκολλημένη μετά την κάμψη και τη διαμόρφωση σε θερμοκρασία δωματίου χωρίς επεξεργασία υψηλής θερμοκρασίας, αλλά θα παράγει μεγάλη υπολειμματική τάση.
• Εφαρμοστέο πεδίο εφαρμογής: Μόνο συγκόλληση με κρύο και χωρίς θερμική επεξεργασία.
Σύγκριση μηχανικών ιδιοτήτων
EN 10210 (θερμοδιαμόρφωση):
Καλύτερη ανθεκτικότητα, ισχυρή αντίσταση αντίκτυπου
Αντίκτυπο αντίκτυπο για υψηλά δυναμικά φορτία (π.χ. γέφυρες, υπεράκτιες πλατφόρμες)
Η θερμοδιαστολή μειώνει το εσωτερικό στρες και μειώνει τον κίνδυνο παραμόρφωσης
EN 10219 (κρύο σχηματισμό):
Το κρύο αποτέλεσμα της σκλήρυνσης καθιστά την αντοχή απόδοσης και την αντοχή σε εφελκυσμό υψηλότερη
Χαμηλή αντοχή αντίκτυπου, κατάλληλη για σενάρια στατικού φορτίου
Το κρύο σχηματισμό προκαλεί μεγάλη υπολειμματική τάση και πρέπει να ληφθεί υπόψη η επακόλουθη σταθερότητα
Διαστάσεις και ανοχές
• EN 10210:
Τα υλικά μπορεί να ανοίξουν πίσω μετά τη θερμοδιαμόρφωση, οι ανοχές είναι ελαφρώς ευρύτερες, αλλά πιο προσαρμόσιμες σε σενάρια υψηλού φορτίου.
• EN 10219:
Η ακρίβεια των διαστάσεων της διαδικασίας σχηματισμού κρύου είναι υψηλότερη και η επιφάνεια είναι ομαλότερη, η οποία είναι κατάλληλη για πλαίσια κατασκευής, προστατευμάτων κ.λπ., που απαιτούν αυστηρές ανοχές.
προσαρμοστικότητα της θερμοκρασίας
• EN 10210:
Καλή αντοχή σε υψηλή θερμοκρασία, κατάλληλη για περιβάλλοντα υψηλής θερμοκρασίας (π.χ. σωλήνες λέβητα, ενεργειακός εξοπλισμός).
• EN 10219:
Κατάλληλο μόνο για χαμηλά ή κανονικά περιβάλλοντα θερμοκρασίας (π.χ. υποστηρίγματα κτιρίων, φωτοβολταϊκές δομές).
Πεδία εφαρμογής
EN 10210:
Γέφυρες, υπεράκτιες πλατφόρμες, βαριά μηχανήματα (γερανοί, εξοπλισμός εξόρυξης), αγωγοί υψηλής θερμοκρασίας
EN 10219:
Κτίρια κτιρίων, μηχανικά πλαίσια (εξοπλισμός μεταφοράς, διαφημιστικές πινακίδες), υποδομή (GuardRail, ικριώματα)
Πιστοποίηση και εκτιμήσεις κόστους
Πιστοποίηση CE:
Και οι δύο αποτελούν μέρος των εναρμονισμένων προτύπων του κανονισμού για τα κατασκευαστικά προϊόντα της ΕΕ (CPR) και υπόκεινται σε επανεξέταση του συστήματος ελέγχου παραγωγής από ένα κοινοποιημένο σώμα σε παρόμοια διαδικασία.
Διαφορές κόστους:
Το EN 10219 είναι συνήθως πιο οικονομικά αποδοτικό λόγω της απλότητας της διαδικασίας. Το EN 10210 έχει υψηλότερο κόστος αλλά καλύτερη απόδοση λόγω της πολύπλοκης διαδικασίας θερμικής διαμόρφωσης.
Συνοπτικές προτάσεις επιλογής:
Επιλέξτε EN 10210:
Εάν απαιτούνται υψηλή ανθεκτικότητα, αντίσταση κρούσης ή περιβάλλοντα υψηλής θερμοκρασίας (π.χ. βαριά μηχανήματα, γέφυρες).
Επιλέξτε EN 10219:
Για υψηλή ακρίβεια, χαμηλό κόστος και χαμηλό περιβαλλοντικό φορτίο (π.χ. υποστηρίγματα κτιρίων, φωτοβολταϊκές δομές).
